Strona główna
Curriculum Vitae
Bibliografia
Badania wykopaliskowe
Galeria zdjęć
Linki
Kontakt
Szukaj
Ciałopalne cmentarzyska
kurhanowe
Czekanów
Horodyszcze
Izdebki-Wąsy
Rogów
Zalesie
Podsumowanie
Zespoły osadnicze
Krzesk-Królowa Niwa
Izdebki-Wąsy 
Izdebki-Wąsy, gm. Zbuczyn Poduchowny, pow. siedlecki, woj. mazowieckie, st. 1
Ryc. 1. Lokalizacja na mapie topograficznej kurhanu w Izdebkach-Wąsach.
Ryc. 1. Lokalizacja na mapie topograficznej kurhanu w Izdebkach-Wąsach.
       Samotny kurhan położony w lesie w odległości 300 m w pobliżu wiejskich zabudowań. Grób zachował się do wysokości 0,7 m. Średnica jego nasypu wynosiła 8 m. Po przeprowadzeniu badań wykopaliskowych ustalono, że pierwotnie kopiec miał kolisty kształt o średnicy 5 m i nasyp o wysokości 1,2 m. Kurhan w Izdebkach-Wasąch zbudowany był na gruncie oczyszczonym z humusu. U jego podstawy zalegała warstwa spalenizny. Złożona ona została na wtórnym złożu. Nad nią znajdowała się cienka warstwa gliny a nad nią piaszczysty nasyp.

Pochówek złożony był w piaszczystym nasypie 20 cm powyżej stropu warstwy gliny. Tworzyły go silnie przepalone i rozdrobnione kości. Część była bezładnie rozproszona a część zalegała w niewielkim skupisku. Pochodziły one ze szkieletów kilku osobników, którzy w chwili śmierci osiągnęli wiek od infans do wczesny maturus. Wśród badanych kości udało się wydzielić szczątki osobnika płci męskiej. Analizowany materiał był diagnostyczny pod względem cech morfologicznych. Wyróżniono w nim fragmenty z czaszek szkieletów, kości tułowi, rąk i nóg. Stwierdzono ponadto, że szczątki poszczególnych osobników występowały w przemieszaniu. Spostrzeżenie to odnosi się zarówno do szczątków rozproszonych jak i znajdujących się w skupisku. Między kośćmi ludzkimi znajdowały się przepalone kości zwierzęce (ptaka średniej wielkości).

Ryc. 1. Lokalizacja na mapie topograficznej kurhanu w Izdebkach-Wąsach.
Ryc. 2. Izdebki-Wąsy. Kurhan nr 1: a- plan grobu u podstawy nasypu, b- przekrój poprzeczny, c- zasięg współczesnego nasypu, d- zasięg warstwy ciałopalenia, f- współczesny humus, g- pierwotny nasyp, h- rozsypisko pierwotnego nasypu, i-pierwotny humus, j- warstwa gliny, k- spalenizna (warstwa ciałopalenia), l- calec, m-fragmenty kostne, n-t - fragmenty naczyń glinianych, m- krzemienie, n- fragment nieokreślonego przedmiotu żelaznego. (opracowała Joanna Kalaga).

Na wyposażanie grobowe składały się drobne fragment naczyń glinianych, bryłka krzemienna o zaczątkowej formie obróbki i nieokreślony przedmiot żelazny. Przedmioty te występowały razem z kośćmi i były rozproszone na całej powierzchni grobu.

C h r o n o l o g i a: VI/VII - 1połowa VII wieku. Podstawę datowania stanowi analiza ceramiki.